Home » Onderwijs » School voor Spiritualiteit » Diploma-uitreikingen » Diploma-uitreikingen 2011

Diploma-uitreikingen 2011

 

Op vrijdag 4 november 2011 hebben enkele studenten van de opleiding Geestelijke Begeleiding hun studie in Doorn (Hydepark) afgesloten met een diploma-uitreiking. Vanuit Nijmegen heeft Marina von Nordheim haar diploma ontvangen. Vanuit de Hydepark-opleiding werden diploma’s uitgereikt aan Peter Ros, Evelyn Quaak-Kloet en Herman van Campenhout. Diploma-uitreiking 04-11-2011Klik op afbeelding voor vergroting

 

Op vrijdag 25 november 2011 ontvingen twintig studenten van de School voor Spiritualiteit, lichting 2009-2011, hun certificaat of bewijs van deelname. De feestelijke plechtigheid vond plaats op het Titus Brandsma Memorial te Nijmegen.
In de opleiding Spiritualiteit en Pastoraat studeerden af: Paul Horbach, Joanne Kruijswijk Jansen, Joke Leegwater, Angélique Otten, Anne Timmer, Ingrid Weitenberg, en Door Weterman. Vanuit de opleiding Spiritualiteit van het Religieus Leven kregen hun getuigschrift: Adri Bosch, Janne Brandalise, Gert Bremer, Anne-Mieke Coolen, Goretti Durant, Helma Föllings, Francien Groenestein, Adriëtte Jansen, Tytsia de Jong, Johantine Reijnders, Helma Verhagen, Mien Westerlaken en Anneke Wulferink.Alle afstuderende studenten hielden een korte presentatie over wat de opleiding hen gebracht had. Hun verhalen waren boeiend, mooi, vaak ontroerend en vooral heel uiteenlopend, maar in één ding gelijk: de opleiding heeft hen allen verrijkt. Hieronder staan enkele foto’s van de plechtigheid. Een impressie van alle verhalen staat daarnaast in citaten weergegeven.Foto’s van beide diploma-uitreikingen

Diploma-uitreiking 25-11-2011-1

Klik op afbeelding voor vergroting

Citaten van studenten

“Tijdens de cursus heb ik ontdekt en is bevestigd dat er ruimte is om op eigen wijze uitleg te geven aan de kracht die je zoekt en ontvangt, om je weg te kunnen en mogen gaan.”

“In de afgelopen bijna veertig jaar heb ik heel wat cursussen en cursusjes en zelfs een opleiding theologie en levensbeschouwing gedaan. Ik zocht en zocht en wat het dan wel was, ja dat wist ik niet zo goed. Ik deed hier wat op en ik deed daar wat op. Maar toch… Ik wil vooral op deze feestelijke dag duidelijk gezegd hebben dat deze opleiding de kroon betekent op alles wat ik op dit gebied heb ondernomen.”

 “De uitdrukking ‘je bent nooit te oud om te leren’ is werkelijkheid geworden.” (een student van 80 jaar aan het woord)

 “Ik kwam tot de ontdekking dat crisis, onderscheiding, nodig is om mijn eigen spiritualiteit levendig te houden. En dat er geestelijke ruimte nodig is, in en om mezelf, om te kunnen onderscheiden. Om dat te doen wat ertoe doet. Het verschil zien tussen de doodlopende weg of de weg die voortgaat.”

“Het is alsof ik een kast heb opgeruimd en opnieuw heb ingericht. Op de planken liggen gebruiksklare stapels godsbeelden en geloofstradities en er is nog een heleboel ruimte over. Ik heb nu ook een beter inzicht over waar en hoe ik zelf in het geloof sta.”

 “Ik ben bewuster gaan leven en mijn roeping ben ik opnieuw gaan waarderen.”

“Nu ben ik van dien leeftijd dat leren iets is als ‘ontvangen’ van kennis en dit zelf toepassen. Dit leren ontving ik in het morgengedeelte. De huidige tijd echter leert door middel van vragen te stellen en bij jezelf het antwoord te zoeken. Dat werd in het middaggedeelte toegepast. En dat was voor mij geen sinecure.”

“Wat kan ik vertellen over de effecten van een opleiding waar je leert dat je alles ontvangt?”

“Er zijn vragen die me bezig blijven houden, zoals: ‘wat is mijn roeping nu, wat wordt er nu van mij in deze situatie gevraagd, hoe sta in verhouding tot mijn medemensen en tot de Kracht die mij leven geeft?’ Regelmatig treedt daar rust in, maar na korte of langere tijd herrijzen de vragen weer en komt twijfel om de hoek kijken. Tijdens de opleiding heb ik geleerd om mijn onzekerheden te ervaren als twijfel en later is voor mij de onderscheiding der geesten belangrijk geworden.”

“Hier kwam mijn zogenaamde vertrouwde godsbeeld juist op losse schroeven te staan. Daar ging ie!”

“Een van de dingen die ik in deze cursus geleerd heb is aandachtig leven. Mijn gelovig staan in een christelijke spiritualiteit.”

 “De ochtendcolleges zijn niet altijd even makkelijk. Wel erg mooi. Het is een feest om die stroom van mystici beter te leren kennen, als een stel sponzen zitten we daar. Maar er wordt ons wonderwel op het hart gedrukt dat hoe minder we weten, denken onszelf en onze dingen op een rijtje te hebben, hoe beter het is. En hoe meer wij dus ook worden gefeliciteerd door de docenten. Hoe valt dat te begrijpen? Ik leer dat God leren kennen betekent al de houvast die je had bedacht, loslaten… betekent het aandurven met het niet-weten. Echt niet eenvoudig.”

“Een prachtige studie, dat wel, maar ook heel vermoeiend soms.”

“Hoe kan het dat je opeens getroffen wordt door een tekst? Ik denk dat tijdens de bijeenkomsten in dit gebouw, ochtendcolleges en middagwerkgroep, het terrein omgeploegd werd en vruchtbaar gemaakt. Gevoeligheid ontwikkelen voor wat er eigenlijk wordt gezegd in een tekst, dat is wat de oefeningen in mystieke tekstlezing mij brachten. Gevoeligheid die leidt tot ontroering en tot gebed om overgave.”

“Dit alles heb ik mogen ervaren en ondervinden in de goede en inspirerende colleges: het loslaten van oude gewoontes, jezelf openstellen om te ontvangen, en nieuwe gewoontes toe te laten.”

“Wat heb ik tijdens de tentamens geworsteld met de mij vertrouwde teksten als ‘Midden onder u staat Hij die gij niet kent!’, en: ‘Als ik de liefde niet heb, ben ik niets.’ Ineens kwam het er echt op aan en was ik toch helemaal in het geding.”

“Ik een ziel? Ja ik, en niet ik alleen: de ander ook. Je kunt je daarover blijven verwonderen.”

“Heilzaam onderricht en heilzame ondersteuning, dat heeft de School voor Spiritualiteit mij gegeven. Onderricht waardoor ik bijna als vanzelf op weg ging. Ondersteuning, genoeg om het vol te houden, het onderweg zijn. Want telkens bleek dat meer in te houden dan mij op dat moment lief was. Ik kwam schaduwen tegen en het kon als een geboorte pijn doen.”

 “Een weg naar waar het allemaal begon met die ‘vonk in de ziel’, die weg ook van zoveel mensen in readers en colleges en die met zoveel moeilijke woorden, gedachten en theorieën poogden mij deelgenoot te maken van hun diepste geheim. Achter al die woorden en beelden moet dat ‘ongekende weten’ liggen dat iedereen is ingeschapen. Maar zie daar nu maar eens te komen. Het is de geestelijke weg naar binnen waarop docenten en medestudenten mij verder hebben geholpen. Soms mocht ik in colleges of practicum even aan die vonk raken en vooral was dat bij het openleggen aan elkaar van onze diepste roerselen.”

“Wat ik met dit alles in de wereld wil en kan? Doorgeven wat ik gekregen heb: zo te zijn dat mijn aanwezigheid – luisterend, sprekend, handelend – bijdraagt dat mensen hun waardigheid voor God ontdekken. Ontdekken dat Hij hen bemint en vrij wil kijken.”

 “Ik ga de kaars aansteken – Ik steek de kaars aan – Ik heb de kaars aangestoken.
Ik! Ik! Ik.
Ik? Ik??
Niet ik. Niet ik…

Er is mij een Licht opgegaan.”